Cięcie drzew owocowych-ziarnkowych

Cięcie drzew owocowych  jest nierozerwalnie związane  z  racjonalną  pielęgnacją  roślin sadowniczych. Ma  ono  kilka celów.  Drzewa po posadzeniu  przycina się, aby  ułatwić ich przyjęcie się. Przycięcie pędów przywraca równowagę między systemem korzeniowym, a  częścią nadziemną; ogranicza nadmierną transpirację, ułatwia przyjęcie się roślin i ich wzrost. W pierwszych latach po posadzeniu roślin  wykonuje się cięcie formujące, które ma na celu nadanie roślinom odpowiedniego kształtu. Cięcie jest zabiegiem uzupełniającym przyginanie. Po wejściu drzew w okres owocowania celem cięcia  jest regulowanie wzrostu i owocowania. Za pomocą  cięcia utrzymujemy korony drzew w odpowiednich rozmiarach i zagęszczeniu. Cięcie przerzedzające i odmładzające  korony ma na celu uzyskanie  dorodnych owoców, w pełni wyrośniętych i wybarwionych; sprzyja również  regularnemu owocowaniu, ponieważ nie dopuszcza do przemiennego owocowania.

Cięcie jabłoni

Ogólne zasady formowania i cięcia drzew jabłoni są następujące:

•    pień  nie niższy jak 50-60 cm;
•    mocny pionowy przewodnik do wysokości 2- 3 m;
•    u drzew karłowych przewodnik przywiązany do solidnej podpory;
•    wszystkie gałęzie cieńsze i słabsze niż przewodnik;
•    górne gałęzie znacznie krótsze niż dolne;
•    korona w kształcie wrzeciona (jabłonie karłowe/lub stożka/jabłonie półkarłowe).

Cięcie w pierwszym roku po posadzeniu

Posadzone dobrze wyrośnięte, kształtne, w dobrej kondycji, nie przeschnięte drzewka wiosną można słabo przyciąć, usuwając tylko pędy osadzone zbyt nisko, uszkodzone  lub z  wadami. Przewodnika u okulantów  rozgałęzionych jak i nie rozgałęzionych można nie skracać. Jeśli posadzone drzewka są słabsze, niekształtne, przesuszone, to trzeba je przyciąć, skracając przewodnik i pędy boczne o 1/3 do ½ ich długości. Cięcie jest zabiegiem, który pobudza je do wzrostu. Drzewka nie rozgałęzione  przycina się  80-100 cm nad ziemią. W maju i czerwcu trzeba zadbać o to, aby nowe pędy utworzyły szerokie kąty z przewodnikiem, poprzez zakładanie klamerek lub uszczykiwanie tych pędów, które tworzą kąt ostry.

W drugim roku po posadzeniu drzewka powinny mieć następujący kształt:

•    przewodnik rosnący prosto do góry,
•    pędy boczne prawie poziome,
•    dolne pędy dłuższe od górnych.

Drzewek o takim kształcie nie trzeba ciąć. Jeśli jest to jabłoń półkarłowa, wówczas należy przyciąć przewodnik do 40 cm, żeby się usztywnił i wydał następny okółek silnych przyrostów. Należy także usunąć pędy konkurujące z przewodnikiem i pędy rosnące na jedną stronę, co daje niesymetryczny rozwój korony.

Trzeci rok jest końcowym etapem formowania korony. W dalszym ciągu najważniejszym zadaniem jest korygowanie kształtu, a więc skracanie i  wycinanie pędów konkurujących z  przewodnikiem.

W latach następnych cięcie powinno utrzymywać koronę w formie stożka szerokiego u podstawy i wąskiego u góry. Obfite plonowanie powoduje przyginanie do ziemi dolnych gałęzi, niektóre z nich trzeba wyciąć lub skrócić. Gałęzie kładące się na siebie należy przerzedzić. W latach słabszego owocowania na koronach mogą pojawiać się liczne pędy pionowe  zwane „wilkami”. Najsilniejsze z nich trzeba wyciąć, słabsze zostawia się w celu odnowienia  koron. Zimą prześwietla  się korony, aby światło słoneczne dotarło do gałęzi położonych wewnątrz korony. Nawet najstaranniej  wykonane cięcie zimowe nie zapewni odpowiedniego nasłonecznienia, jeśli latem  wyrośnie dużo nowych pędów. Najbardziej odpowiedni termin cięcia wilków i innych pędów zasłaniających owoce zaczyna się od  połowy lipca i trwa do połowy września. Przy cięciu letnim trzeba zabiegać o piękne jabłka      i  plon w latach następnych. Usuwa się z reguły wilki wyrastające u podstawy konarów i gałęzi. Posuwając się od środka korony w kierunku jej peryferii wykonujemy cięcia coraz mniej selektywne; wycinamy mocne pędy rosnące pionowo do góry i zacieniające owoce, a zostawiamy pędy rosnące skośnie, łukowato lub poziomo, zwłaszcza te, które owoców nie zasłaniają. Część pędów wyrastających obok jabłek skracamy, pozostawiając kilka listków do odżywiania owoców. Po wykonaniu cięcia letniego korona nie powinna być naga, lecz okryta słabymi pędami.

Cięcie grusz

Drzewka po posadzeniu powinny być przycięte. Wyjątek stanowią drzewka, które po posadzeniu planuje się stale podlewać. Jednoroczne okulanty  przycina się w zależności  80 do 110 cm od powierzchni gleby. Silniejsze okulanty przycina się wyżej, a słabsze niżej. Jeżeli okulanty  mają pędy boczne, w koronie zostawia się wtedy od 3 do 5 pędów wyrastających z pędu głównego, powinny to być pędy tworzące szeroki kąt z przewodnikiem. Pozostałe pędy boczne wycina się na obrączkę. Pędy przeznaczone na konary skraca się mniej więcej o 2/3 długości, przewodnik przycina się w odległości około 30 cm od najwyższego pędu bocznego. Drzewka, które przewiduje się nawadniać  można pozostawiać nie przycięte. Wycina się wtedy jedynie pędy zbyteczne i wyrastające pod zbyt ostrym kątem.
Formowanie i cięcie drzew starszych.

Cięcie drzew w pierwszych latach ma na celu uformowanie prawidłowo zbudowanej korony. Formowanie korony spłaszczonej rozpoczyna  się od pierwszego przycinania  drzewek po posadzeniu. Podczas pierwszego cięcia  wycina się wszystkie pędy  rosnące w kierunku  międzyrzędzi, a pozostawia te, które rosną w linii rzędu.
Przy formowaniu korony prawie naturalnej i kolistej w drugim i trzecim roku cięcie ogranicza się do usuwania pędów wyrastających  pod zbyt ostrym kątem  i wzajemnie krzyżujących się. Pędy wyrastające pionowo obok przewodnika zaleca się przygiąć do pozycji poziomej. W drugim piętrze korony pozostawia się 3-4 pędy wyrastające pod szerokim kątem. W kolejnych latach zaleca się ograniczać cięcie do niezbędnego minimum, aż do wejścia drzew w okres pełnego owocowania. W owocującym sadzie usuwa się gałęzie położone zbyt blisko siebie, krzyżujące się oraz uszkodzone mechanicznie lub przez choroby.

Krzyszfof Baran
ZDR Łuków

Źródło: Lubelski Ośrodek Doradztwa Rolniczego, www.wodr.konskowola.pl, fot. morguefile.com

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here