Globalny rynek roślin oleistych i zbóż wchodzi w nowy sezon z wyraźnymi różnicami między poszczególnymi uprawami. Najnowsze prognozy wskazują na mocne odbicie produkcji kukurydzy, podczas gdy w przypadku soi dynamika wzrostu pozostaje minimalna. Dane opublikowane przez amerykański Departament Rolnictwa pokazują, że nadchodzący sezon może przynieść istotne zmiany w światowym handlu i strukturze zapasów.
Kukurydza: globalna produkcja zbliża się do 1,3 miliarda ton
Według prognoz w sezonie zbiorów 2025/2026 światowa produkcja kukurydzy ma osiągnąć około 1 295,9 mln ton, co oznacza wzrost o 5,3 proc. w porównaniu z poprzednim sezonem, kiedy wyniosła 1 230,6 mln ton.
Największy wpływ na wzrost podaży będą miały największe potęgi rolnicze świata:
- Stany Zjednoczone – ok. 432,3 mln ton (+14,3%)
- Chiny – ok. 301,2 mln ton (+2,1%)
- Argentyna – wzrost produkcji w nowym sezonie
Jednocześnie nie wszystkie regiony zwiększą zbiory. Spadki prognozowane są m.in. w:
- Brazylii – około 131 mln ton (-3,7%)
- Unii Europejskiej – około 57 mln ton (-3,5%)
W Europie wpływ na wyniki produkcji mogą mieć m.in. warunki pogodowe oraz ograniczenia związane z uprawą.
Eksport kukurydzy wyraźnie rośnie
Rosnąca produkcja przełoży się również na większą podaż na światowym rynku handlowym. Prognozy wskazują, że globalny eksport kukurydzy zwiększy się o 10,4 proc., osiągając poziom 206,6 mln ton.
Najwięksi eksporterzy kukurydzy w sezonie 2025/26:
- USA – 83,8 mln ton (+15,5%)
- Brazylia – 43 mln ton
- Argentyna – 37 mln ton
- Ukraina – 22 mln ton
Wzrost eksportu ze Stanów Zjednoczonych może wzmocnić ich pozycję lidera na globalnym rynku zbóż.
Rosnący import kukurydzy na świecie
Popyt na kukurydzę w wielu regionach świata pozostaje wysoki. Szacuje się, że globalny import wzrośnie o 3,2 proc. do 192,1 mln ton.
Największym importerem pozostaje:
- Meksyk – 26,3 mln ton
Jednym z najbardziej dynamicznych trendów jest jednak wzrost zapotrzebowania w Azji.
- Chiny mogą zwiększyć import aż do 8 mln ton, co oznacza wzrost o ponad 338 proc.
- Wietnam planuje zakupić około 13 mln ton kukurydzy (+8,3%).
Zapasy kukurydzy lekko spadną
Pomimo większej produkcji, prognozy wskazują na spadek globalnych zapasów kukurydzy o 1,8 proc., do poziomu około 289 mln ton.
Sytuacja jest jednak zróżnicowana regionalnie:
- USA – wzrost zapasów o 37,1 proc.
- Brazylia – spadek aż o 65,2 proc.
Oznacza to, że część wzrostu produkcji zostanie szybko wchłonięta przez rynek i eksport.
Soja bez większych zmian na rynku
W przeciwieństwie do kukurydzy, rynek soi pozostaje stosunkowo stabilny. Światowa produkcja w sezonie 2025/26 ma wynieść około 428,2 mln ton, czyli jedynie 0,2 proc. więcej niż rok wcześniej.
Największym producentem pozostaje Brazylia, która umacnia swoją dominację:
- Brazylia – 180 mln ton (+5%)
- USA – 116 mln ton (-2,6%)
Brazylia wzmacnia pozycję w eksporcie soi
Zmiany w produkcji przekładają się także na handel międzynarodowy.
Prognozuje się, że Brazylia wyeksportuje aż 114 mln ton soi, co oznacza wzrost o 10,5 proc.. Jednocześnie eksport ze Stanów Zjednoczonych może spaść do 42,9 mln ton, czyli o 16,3 proc. mniej niż w poprzednim sezonie.
Największym odbiorcą soi na świecie pozostają Chiny, które planują import na poziomie 112 mln ton, o 3,7 proc. więcej niż rok wcześniej.
Zapasy soi rosną
W przeciwieństwie do kukurydzy, światowe zapasy soi mają się zwiększyć. Na koniec sezonu prognozuje się poziom 125,5 mln ton, czyli wzrost o 2,6 proc.
Największe wzrosty zapasów przewidywane są w:
- USA – +7,7 proc.
- Brazylii – +3 proc.
Oznacza to, że w najbliższym czasie podaż soi powinna pozostać bezpieczna, a rynek nie spodziewa się gwałtownych niedoborów.
Nowy sezon może przetasować światowy handel zbożami
Prognozy wskazują, że nadchodzący rok może być okresem wyraźnych zmian w globalnym handlu rolnym. Kukurydza ma szansę odegrać kluczową rolę na rynku zbóż, zwiększając zarówno produkcję, jak i eksport.
Jednocześnie rynek soi pozostaje stabilny, z dominującą rolą Brazylii i niezmiennie wysokim popytem ze strony Chin. W praktyce oznacza to, że najbliższe miesiące mogą przynieść nową równowagę w światowym handlu surowcami rolnymi, która będzie uważnie obserwowana także przez europejskich producentów.
