Miniony tydzień na światowych parkietach towarowych przyniósł wyraźne pęknięcie nastrojów między segmentami rynku. Podczas gdy rzepak i soja korzystały z impulsów politycznych i paliwowych, kontrakty na zboża oddały wcześniejsze wzrosty, reagując na poprawę warunków pogodowych w kluczowych regionach produkcji.
Zboża tracą „premię pogodową” i wracają do realiów nadpodaży
Na początku lutego inwestorzy z niepokojem śledzili informacje o kondycji ozimin w rejonie Morza Czarnego. Rynek wyceniał ryzyko mrozów jako potencjalne ograniczenie przyszłej podaży. Jednak zapowiedzi ocieplenia w Ukrainie i Rosji szybko zmieniły kierunek handlu.
Odwilż zdjęła z rynku tzw. premię pogodową, co przełożyło się na falę sprzedaży kontraktów terminowych.
W centrum uwagi ponownie znalazły się twarde dane produkcyjne:
• Rekordowe zbiory zbóż w Australii
• Podniesienie prognoz produkcji kukurydzy w Argentynie do 57 mln ton
• Utrzymująca się wysoka globalna podaż
Efekt był widoczny na paryskim parkiecie. Pszenica na MATIF potaniała w skali tygodnia o 2,2% i zakończyła notowania na poziomie 190 EUR/t, co potwierdza powrót rynku do scenariusza presji podażowej.
Oleiste na fali wzrostów – polityka i biopaliwa napędzają ceny
W zupełnie innym kierunku podążał kompleks oleistych. Tu dominowały impulsy geopolityczne i oczekiwania dotyczące popytu.
Kluczowym czynnikiem stała się deklaracja Pekinu o zwiększeniu zakupów amerykańskiej soi. Zapowiedź importu nawet 20 mln ton natychmiast podniosła notowania w Chicago.
Dodatkowo rynek zareagował na sygnały z USA dotyczące wsparcia krajowego sektora biopaliw. Perspektywa większego zużycia olejów roślinnych w produkcji paliw podbiła ceny rzepaku.
Na MATIF:
• Rzepak zdrożał o 15 EUR w tydzień
• Cena zamknęła się na poziomie 487,75 EUR/t (+3,2%)
Jedynym elementem ograniczającym skalę wzrostów pozostają prognozy rekordowej produkcji soi w Brazylii, szacowanej na 177,6 mln ton.
Waluty studzą handel – silny złoty i mocne euro osłabiają eksport
Na sytuację w handlu zbożem istotnie wpłynęły także relacje walutowe. Umocnienie euro wobec dolara (EUR/USD ok. 1,18) ogranicza konkurencyjność unijnego ziarna na rynkach trzecich.
Dodatkowo złoty wyraźnie zyskał wobec głównych walut:
• dolar spadł w okolice 3,56 zł
• euro obniżyło się do około 4,21 zł
Przy jednoczesnych spadkach notowań zbóż na MATIF taka konfiguracja „zamraża” ceny w portach i osłabia aktywność eksportową, co w krótkim terminie może przekładać się na mniejszą dynamikę handlu.
Tygodniowe zmiany na kluczowych rynkach (2–6 lutego 2026 r.)
| Kontrakt | Cena (6.02.2026) | Zmiana tygodniowa |
|---|---|---|
| Pszenica MATIF (EUR/t) | 190,00 | -2,2% |
| Kukurydza MATIF (EUR/t) | 190,00 | -1,7% |
| Rzepak MATIF (EUR/t) | 487,75 | +3,2% |
| Soja CBOT (USD/t) | 410,00 | +3,9% |
| Kurs USD/PLN | 3,5684 | -0,58% |
Rynek wchodzi w fazę selektywnych impulsów
Obraz ostatnich dni pokazuje, że rynek surowców rolnych przestaje reagować jednolicie. Zboża pozostają pod presją globalnej podaży, natomiast oleiste korzystają z rosnącego popytu przemysłowego i politycznych deklaracji.
Najbliższe tygodnie będą w dużej mierze zależały od:
• rzeczywistego tempa eksportu z regionu Morza Czarnego
• potwierdzenia zakupów soi przez Chiny
• decyzji USA dotyczących biopaliw
• zmian kursów walut
To właśnie te czynniki zdecydują, czy obserwowane rozwarstwienie utrzyma się, czy też rynki ponownie zsynchronizują kierunek notowań.
