Technologie uprawy grochu siewnego

Groch zajmuje wśród roślin strączkowych dominującą pozycję uprawianych roślin w Polsce. Jako cenna roślina wysokobiałkowa charakteryzuje się bardzo dużą różnorodnością odmian i ich przydatnością co do kierunku uprawy (jadalne, na paszę, jako suche nasiona,i na zielonkę).

Cechy te są coraz bardziej zauważalne przez rolników i daje się zauważyć pewną tendencje wzrostową powierzchni  uprawy grochu.

Na uwagę zasługuje przy tym istotny postęp biologiczny, jaki nastąpił w uprawie grochu. Jego miarą jest przede wszystkim ponad 50% wzrost średniego plonu. Oprócz niewątpliwych zalet  groch posiada także cechy ujemne;należą do nich głównie dość wysoka skłonność do wylegania, nierównomierne  dojrzewanie strąków i nie zawsze wysoki plon nasion.

Zarejestrowane odmiany,a jest ich 43,różnią się wieloma cechami, a główny ich podział dotyczy wymagań glebowych. Na gleby lżejsze nadają się następujące  odmiany; Fidelia, Roch, Grapis, Wiato, KOS i Milwa. Natomiast na gleby kompleksu pszennego poleca się odmiany Agra, Ramrod, Brutus, Zekon, Diadem, Krezus. Na glebach kompleksu pszennego należy stosować umiarkowane nawożenie mineralne, szczegółnie w stosunku do azotu,natomiast trzeba zastosować  odpowiednią walkę z chorobami szkodnikami.

W nisko- i średnionakładowej technologii uprawy należy zastosować około 40-50kg/ha fosforu, 80-90kg/ha potasui i 30kg/ha azotu Natomiast w technologii wysokonakładowej zaleca się zastosować 80 kg/ha fosforu, 140kg/ha potasu, 50-60kg/ha azotu. Nowoczesna ochrona roślin strączkowych,w tym grochu  polega na wykorzystaniu wszystkich dostępnych metod i sposobów zwalczania chorób i szkodników, włączając w to agrotechnikę,dobór odpornych odmian, glebę oraz metody chemiczne i biologiczne w celu skutecznego, bezpiecznego i opłacalnego ograniczenia chorób szkodników do poziomu, poniżej którego nie wyrządza on szkód.

Groch może być uprawiany na plantacjach jednogatunkowych, ale w Polsce bardzo popularnym sposobem uprawy są mieszanki z innymi gatunkami roślin strączkowych lub ze zbożami (owies, jęczmień). Zaletą tego typu upraw jest ich większa wierność plonowania w porównaniu z zasiewami czystymi. Przy wyborze odmian do komponowania mieszanek należy wziąćpod uwagę wymagania glebowe odmian grochu, a także gatunkówi odmian zboż. Odmiany wchodzące w skład mieszanki powinień cechować zbliżony termin dojrzewania i mała podatność na wyleganie.Gleba powinna być przygotowana bardzo starannie, wysiew nasion dokonuje się w 3 dekadzie kwietnia siewnikiem rzędowym, przyjmując za optymalną obsadę 100 nasion na 1m2. Zbiór dokonuje się po wcześniejszej desykacji w terminie do 31 lipca.

Źródło: Henryk Huma, Małopolski Ośrodek Doradztwa Rolniczego, www.modr.pl, fot. sxc.hu

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here