Grzyby zagrażające kukurydzy

Kukurydza stała się w ostatnich latach jedną z ważniejszych roślin rolniczych. Jest to widoczne w powierzchni jej zasiewów, która systematycznie wzrasta, osiągając w latach 2012–2013 rekordowy pułap ponad miliona hektarów.
 

 

\"\"

 

Prognozuje się, że uprawa tej rośliny będzie coraz bardziej zyskiwała na znaczeniu m.in. dzięki wszechstronnej możliwości wykorzystania plonu w różnych gałęziach gospodarki, w tym coraz wydajniejszym odmianom lepiej dostosowanym do zmieniających się warunków środowiska. Szacuje się, że całkowite możliwości uprawy kukurydzy w Polsce wynoszą około 2 mln ha, stąd też w nadchodzących latach można spodziewać się dalszych wzrostów powierzchni zasiewów, pod warunkiem, że czynniki ekonomiczno-środowiskowe będą sprzyjające.
   
Podstawowym celem uprawy kukurydzy jest uzyskiwanie jak najwyższych plonów o jak najlepszych parametrach jakościowych. Sprostanie temu zadaniu wbrew pozorom nie jest łatwe. Na rośliny oddziałuje bowiem wiele zagrożeń, wśród których część jest zależna a część niezależna od gospodarującego. Obok czynników atmosferycznych, które mogą zniweczyć cały trud włożony w uprawę, plantacjom kukurydzy w coraz większym stopniu zagrażają organizmy szkodliwe nazywane agrofagami. Zalicza się do nich chwasty, szkodniki oraz sprawców chorób. Spośród nich bez wątpienia jednymi z najgroźniejszych są chwasty, niemniej w ostatnich latach wzrosło znaczenie pozostałych dwóch grup, a zwłaszcza chorób, które przez wiele lat były marginalizowane.
   
Jak pokazują badania, plantacjom kukurydzy w Polsce zagraża około 400 patogenów odpowiedzialnych za rozwój kilkunastu jednostek chorobowych. Grupą dominującą są grzyby, niemniej w ostatnich latach zidentyfikowano obecność kilku chorób powodowanych przez wirusy oraz bakterie. Rozwojowi sprawców chorób sprzyja wiele czynników, a w szczególności: przebieg warunków pogodowych, rosnący areał uprawy kukurydzy, stosowanie uproszczeń agrotechnicznych (zwłaszcza monokultur), dobieranie do uprawy odmian podatnych na porażenie, wysiew ziarna niewiadomego pochodzenia, zaniedbania w pielęgnacji roślin, mały dobór fungicydów, czy też występowanie uszkodzeń tkanek powstałych wskutek przeprowadzonych zabiegów agrotechnicznych, oddziaływania czynników meteorologicznych oraz żerowania szkodników.

Czytaj więcej

Dr hab. inż. Paweł K. Bereś
Instytut Ochrony Roślin – PIB
Terenowa Stacja Doświadczalna w Rzeszowie
Redakcja AgroNews, fot: dreamstime.com

 

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here