Jak przełamać bariery dyskryminacyjne dla kobiet w rolnictwie?

Co najmniej połowa rolniczek dostrzega bariery dyskryminacyjne dla kobiet w rolnictwie. Według nowego badania, szkolenia w dziedzinie technologii, finansów, edukacja i podniesienie świadomości społecznej mogą pomóc zmienić tę sytuację.

bariery dyskryminacyjne dla kobiet w rolnictwie, Corteva Agriscience, DowDupontkob

Około 90 procent rolniczek na całym świecie mówi, że są dumne ze swojej pracy. Ale ile spośród tych kobiet twierdzi, że są szczęśliwe, że czują się wysłuchane, docenione, lub mają takie same możliwości jak ich męscy odpowiednicy? W najlepszym wypadku połowa.

Bariery dyskryminacyjne dla kobiet w rolnictwie

Dyskryminacja na tle płci nadal jest często obserwowana w sektorze rolniczym, w krajach ubogich i zamożnych w obu Amerykach, Europie, Azji Pacyficznej i Afryce. Doświadczyło jej aż 78 procent badanych kobiet w Indiach i wciąż znaczna liczba 52 procent w Stanach Zjednoczonych.

A podczas gdy około dwóch trzecich rolniczek powiedziało, że dyskryminacja zmalała w ciągu ostatniej dekady, trochę ponad jedna trzecia mówi, że pozostała bez zmian, lub się pogorszyła. Wiele z nich wierzy, że pełna równość nadejdzie — ale na pewno nie w ciągu najbliższych 10 lat, i nie bez dodatkowej edukacji, szkoleń i dostępu do finansowania dla kobiet. Około 10 procent wyraziło większy pesymizm, mówiąc, że taka chwila nie nadejdzie nigdy.

Badanie Corteva Agriscience

Takie były podstawowe wyniki badania zamówionego przez Corteva Agriscience, Dział Rolniczy DowDuPont, przeprowadzonego w sierpniu i wrześniu. Celem było lepsze zrozumienie życia i problemów dzisiejszych rolniczek oraz stworzenie podstawy, według której można będzie mierzyć przyszły wzrost.

W ramach badania przeprowadzono rozmowy z 4000 kobiet pracujących w rolnictwie w 17 państwach o wysokich, średnich i niskich dochodach, w tym w USA, Indiach, Brazylii, Chinach, Niemczech, Francji, Australii, Nigerii i Kenii. Dwie trzecie z nich pracowało przy uprawach – od małych gospodarstw pracujących na własne potrzeby po wielkie przedsiębiorstwa, pełniąc role od właścicielek i kierowniczek po robotnice. Średnia respondentka miała 34 lata. Z połową z nich mieszkały dzieci, 38 procent posiadało dyplomy uniwersyteckie.

Połowa rolników to kobiety

Prawa i możliwości dostępne dla rolniczek mają znaczenie dla gospodarki globalnej. Dlaczego? Ponieważ, według Banku Światowego, kobiety stanowią w tej chwili niemal połowę rolników na świecie, po stopniowym poszerzaniu swojego zaangażowania w rolnictwo w ciągu ostatnich dziesięcioleci. Gdy coraz więcej mężczyzn przeprowadza się do miast w poszukiwaniu pracy, wzrasta liczba gospodarstw domowych, na czele których stoją kobiety.

– Jako główne osoby zapewniające opiekę w rodzinach i społecznościach, kobiety dostarczają jedzenia i żywności – powiedział Bank Światowy w marcu 2017 r. (http://www.worldbank.org/en/news/feature/2017/03/07/women-in-agriculture-the-agents-of-change-for-the-food-system). – Są ludzkim ogniwem między farmą a stołem.

Podczas gdy kobiety zwiększają swoją rolę w utrzymywaniu gospodarstw domowych i wspieraniu gospodarki, w pracy rolniczej mierzą się z poważnymi barierami. Wszelkie trudności, jakie napotykają, uderzają rykoszetem w ich rodziny, społeczności i społeczeństwa, które od nich zależą.

Jakie są przejawy dyskryminacji?

Co najmniej połowa przebadanych kobiet w 17 państwach powiedziała, że zauważa jakiś rodzaj dyskryminacji płciowej. Dyskryminacja może obejmować odmowę równych praw, ograniczone prawo do podejmowania decyzji finansowych, mniejsze możliwości edukacji oraz trudności związane ze znalezieniem równowagi między pracą rolniczą a obowiązkami rodzinnymi.

Niemal 40 procent kobiet powiedziało, że otrzymywały mniejsze wynagrodzenie niż mężczyźni, a 36 procent – że miały mniejszy dostęp do finansowania. Ponad połowa stwierdziła, że więcej szkoleń pomogłoby w eliminacji nierówności płci, zwłaszcza dla kobiet w Brazylii, Nigerii, Kenii, Meksyku i Republice Południowej Afryki.

Oczywiście, ich odpowiedzi różniły się w zależności od regionu lub państwa. Ogólnie, im wyższe dochody kobiet, tym mniej dostrzegalna przez nie dyskryminacja.

W USA zgłaszano mniej dyskryminacji, ale za to poważne obawy finansowe. Szczególnie w Brazylii kobiety były dumne z pracy w rolnictwie, ale mówiły też, że ich równouprawnienie uległo zmniejszeniu i jest mało prawdopodobne, by w ciągu najbliższych dziesięcioleci się poprawiło. W Indiach pojawił się mocny kontrast między pozytywnym podejściem kobiet do pracy rolniczej a najwyższym poziomem nierówności i przeszkód finansowych.

Dyskryminacja coraz mniejsza

W Europie 68 procent rolniczek uważa, że dyskryminacja na tle płci jest w branży rolniczej problemem, chociaż tendencja jest pozytywna i dyskryminacja jest dzisiaj mniejsza niż 10 lat temu. 67 procent Europejek pracujących w rolnictwie, które brały udział w badaniu, uważa, że kluczowy czynnik, który pomógłby w usunięciu barier stojących na drodze do równości, to wzmacnianie świadomości społecznej na temat dyskryminacji płciowej w farmerstwie i rolnictwie.

Oczekiwania rolniczek

Rezultaty badania wskazują na silną potrzebę lepszego szkolenia rolniczek w korzystaniu z nowych technologii. Chociaż respondentki w większości twierdziły, że mają wystarczający dostęp do technologii, czują, że brakuje im szkoleń, by w pełni z niej korzystać. Ta różnica między dostępem a szkoleniem jest najbardziej wyraźna w obu Amerykach.

Badanie wykazało także, że kobiety potrzebują większego dostępu do finansowania. Odpowiedzi dotyczące finansów były podobne na całym świecie — 36 procent przebadanych kobiet mówi, że mają do nich mniejszy dostęp niż mężczyźni. Kobiety, które mówiły, że mają większy dostęp do finansowania, zazwyczaj były lepiej wykształcone, starsze i bardziej doświadczone. Aby usunąć przeszkodę finansową, instytucje finansowe, mikropożyczkowe i inne powinny upewnić się, że ich kredyty i finansowanie są oferowane po równo mężczyznom i kobietom, a także zapewnić edukację o rynkach kredytowych.

Poprawa edukacji akademickiej (w odróżnieniu od mocno wyspecjalizowanego szkolenia) to kolejny sposób na zwiększenie równości płci w rolnictwie, szczególnie w Ameryce Łacińskiej, Afryce i Azji. To znaczy, że szkoły i uczelnie rolnicze oferujące programy edukacyjne w dziedzinie rolnictwa potrzebują większego wsparcia, w formie pieniędzy, wolontariuszy lub innej.

Wreszcie, musimy zwiększać świadomość na temat znaczenia kobiet pracujących w rolnictwie — i celebrować ich sukcesy.

Kluczowi agenci zmiany

Bank Światowy mówi, że kobiety mogą być „kluczowymi agentami zmiany” w globalnym wysiłku, aby spełnić cel ONZ dotyczący zrównoważonego rozwoju – wyeliminowanie głodu i niedożywienia do roku 2030.

– Przy lepszym dostępie do informacji, szkolenia i technologii kobiety mogą przekształcić produkcję i konsumpcję żywności tak, by ziemia i zasoby były wykorzystywane w sposób zrównoważony – stwierdził w 2017 r.

Kobiety na całym świecie są niezwykle dumne ze swojej pracy w rolnictwie. Wciąż jednak mierzą się z trudnymi przeszkodami na drodze do równości z rolnikiem-mężczyzną — jak wskazuje badanie Corteva Agriscience.

Teraz nadszedł czas, by zająć się tymi przeszkodami za pomocą dalszych badań, bezpośrednich działań oraz współpracy z rządami, NGO i innymi interesariuszami. W ten sposób możemy zapewnić, że kobiety otrzymają właściwy dostęp do finansów, technologii, edukacji i wszystkich pozostałych narzędzi, których potrzebują, by w pełni wykorzystać swój potencjał.

Krysta Harden
Chief Sustainability Officer
Corteva Agriscience™, Dział Rolniczy DowDuPont, fot. pixabay.com

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here