Jak rozpoznać niedobory składników pokarmowych w roślinach? Ruszyła KALI Akademia

    21 maja w Katedrze Chemii Rolnej i Biogeochemii Środowiska UP w Poznaniu odbyło się pierwsze spotkanie w ramach KALI Akademia. Jest to nowy projekt K+S KALI, w którym firma chce dzielić się wiedzą na temat strategii nawożenia roślin, prowadzić szkolenia i webinary dotyczące roli składników pokarmowych w nawożeniu oraz odnosić się do aktualnej sytuacji na polach.

    Wiedza, która wspólnie z ekspertami K+S KALI, specjalistami z Instytutów naukowych i Uczelni będzie przekazywana podczas np. webinarów i szkoleń, skierowana jest do praktyków – rolników oraz dla doradców/zespołów handlowych dystrybutorów nawozowych.

    Firma szczególną uwagę przywiązuje do wiedzy z zakresu zbilansowanego nawożenia roślin uprawnych, głównie do roli składników pokarmowych w odżywianiu roślin oraz form przyswajalnych dla roślin składników w nawozach.

    Rozpoczynające się dzisiaj spotkanie z rozpoznawania objawów niedoborów składników pokarmowych na roślinach uprawnych jest pierwszym z cyklu szeregu praktycznych spotkań organizowanych dla przedstawicieli handlowych wybranych dystrybutorów nawozowych w całej Polsce. Takie spotkanie przeprowadzimy również dla studentów Uniwersytetu Przyrodniczego w Poznaniu – mówi Lucyna Lewicka z K+S Polska sp. z o.o.

    Na spotkaniu prezentowane będą rośliny wyhodowane w celach szkoleniowych: pszenica, rzepak, burak, ziemniak z niedoborami makro i mikroelementów.

    AZOT (N) – objawy niedoboru

    W przypadku niedoboru azotu rośliny wykazują opóźniony wzrost (karłowatość), a łan ma jasny kolor. Pojawiające się chlorozy występują najpierw na liściach starszych (w odróżnieniu od objawów niedoboru siarki, gdzie chloroza pojawia się najpierw na liściach młodszych). Charakterystycznym objawem niedoboru azotu jest zesztywnienie łodyg i liści, które sterczą do góry i ściśle przylegają do łodygi w odróżnieniu od sytuacji braku fosforu, przy którym końcówki liści są lekko wygięte.

    FOSFOR (P) – objawy niedoboru

    Niedobór fosforu jest jednym z trudniejszych do zdiagnozowania. Jego objawem może być podwyższony skład niebieskozielonego chlorofilu b (nadchlorofilacja) co prowadzi co przebarwień łodyg w kolorze antocyjanowym (czerwonawym). Oprócz spowolnionego wzrostu roślin charakterystyczną cechą niedoboru fosforu jest
    występujące również przy niedoborze azotu zesztywnienie pędu, przy czym w odróżnieniu od sztywno sterczącychczubków liści (przy niedoborze azotu) w warunkach niewystarczającego odżywienia fosforem uginają się one lekko ku dołowi. W skrajnych przypadkach niedoboru zaczynają obumierać starsze liście.

    POTAS (K) – objawy niedoboru

    Niedobór potasu można łatwo rozpoznać po typowych jasnych przebarwieniach brzegu liści lub w późniejszej fazie po martwicach brzegu liści, które ujawniają się szczególnie na liściach starszych. Jednak jeszcze przed wystąpieniem widocznych objawów, niedobór potasu prowadzi do pogorszenia się asymilacji, gorszej gospodarki wodnej (więdnięcia) oraz niższej zawartości w roślinie niektórych wartościowych substancji, jak np. witamina C. W rezultacie następuje spadek wielkości plonu i jego jakości, jak również pogorszenie trwałości (tj. zdolności do przechowywania) owoców i warzyw.

    MAGNEZ (Mg) – objawy niedoboru

    Gdy rośliny cierpią na niedobór magnezu, dochodzi najpierw do wzrostu poziomu węglowodanów w liściach spowodowanego zakłóceniem transportu węglowodanów we floemie. W rezultacie wpływa to negatywne na wzrost korzeni, co z kolei znowu powoduje obniżenie sprawności pobierania innych substancji odżywczych – w tym przede wszystkim azotu. Ostry niedobór magnezu cechują rozjaśnienia i zżółknięcia (chlorozy) występujące między naczyniami starszych liści.

    SIARKA (S) – objawy niedoboru

    W warunkach niedoboru siarki ulega zakłóceniu proces syntezy białek, wskutek czego w częściach rośliny powstaje nadmiar węglowodanów. Ściany komórkowe ulegają pogrubieniu. Niedobór siarki objawia się w postaci chlorozy i równomiernego przyżółcenia, które występują początkowo na liściach młodych – w odróżnieniu do objawów niedoboru azotu, z którymi niedobory siarki można często pomylić. Pozostałe objawy to: spłowiała zieleń liści, zesztywnienie, plamistość łanu i opóźnienie wzrostu. W łanie gorzej wykształcają się kłosy/łuszczyny, które zawierają mniejszą liczbę ziaren/nasion. Jakość plonu jest niższa, a rośliny wykazują większą podatność na choroby. W przypadku roślin dwuliściennych może dochodzić do
    łyżeczkowatych deformacji liści – co jest cechą charakterystyczną.

    BOR (B) – objawy niedoboru

    Niedobór boru występuje przede wszystkim w okresach suchych i objawia się ograniczonym wzrostem całej rośliny. Ostry niedobór boru charakteryzuje się obumieraniem stożków wzrosu wegetatywnego, zniekształceniami i obumieraniem najmłodszych liści. Na łodygach, korzeniach i ogonkach liści pojawiają się zrogowaciałe pęknięcia, powierzchnia liści ulega też zmniejszeniu.

    MANGAN (Mn) – objawy niedoboru

    Na średnich i młodych liściach powstają między żyłkami szarozielone lub brązowożółte paski lub plamy. Tworzą się na nich ciemnobrązowe kropki martwicy, które zbiegają się w pasma ku brzegom liścia.

    CYNK (Zn) – objawy niedoboru

    Typowe symptomy niedoboru cynku to skarłowacenie, małe liście i częściowo rozetowatość pędu. Objawy występują najczęściej przy silnym nasłonecznieniu w postaci powstających chlorotycznych, szybko powiększających się plam o większych lub mniejszych obszarach obumarłych (rozjaśnienie aż po całkowite
    zbielenie liści).

    Redakcja AgroNews, fot. Kamila Szałaj

    ZOSTAW ODPOWIEDŹ

    Please enter your comment!
    Please enter your name here