Służby weterynaryjne monitorują kolejne przypadki choroby niebieskiego języka (BT) w Polsce. Jak poinformował Główny Lekarz Weterynarii, od początku 2026 roku potwierdzono już osiem ognisk tej choroby, która stanowi poważne zagrożenie dla hodowli bydła, owiec i innych przeżuwaczy.
Najnowsze informacje pokazują, że wirus wciąż krąży w krajowych stadach, choć obecna sytuacja nie powoduje rozszerzenia stref objętych ograniczeniami.
Dwa nowe ogniska choroby
Od poprzedniego komunikatu z 24 lutego służby weterynaryjne potwierdziły dwa kolejne ogniska choroby niebieskiego języka.
Nowe przypadki wykryto w gospodarstwach utrzymujących bydło:
- w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie oleckim,
- w województwie wielkopolskim, w powiecie pilskim.
Według Głównego Inspektoratu Weterynarii oba gospodarstwa znajdują się na obszarze kraju, który już wcześniej był uznany za teren nie wolny od wirusa BT. Oznacza to, że pojawienie się nowych ognisk nie powoduje rozszerzenia obowiązujących obszarów objętych ograniczeniami.
Czym jest choroba niebieskiego języka?
Choroba niebieskiego języka (Bluetongue – BT) to wirusowa choroba zakaźna przeżuwaczy, która dotyka przede wszystkim bydło, owce i kozy. Wirus przenoszony jest przez drobne owady – najczęściej przez muchówki z rodzaju Culicoides, czyli tzw. kuczmany.
Objawy choroby mogą obejmować m.in.:
- gorączkę,
- obrzęk pyska i języka,
- kulawizny,
- spadek produkcji mleka,
- problemy z rozrodem.
Choć choroba najczęściej przebiega łagodniej u bydła niż u owiec, jej wystąpienie może prowadzić do poważnych strat ekonomicznych w gospodarstwach oraz wprowadzenia ograniczeń w przemieszczaniu zwierząt.
Monitoring choroby w całym kraju
Inspekcja Weterynaryjna prowadzi stały monitoring sytuacji epidemiologicznej. Każde podejrzenie choroby jest weryfikowane poprzez badania laboratoryjne, a w przypadku potwierdzenia zakażenia wdrażane są odpowiednie działania nadzorcze.
Na bieżąco aktualizowane informacje dotyczące choroby niebieskiego języka – w tym statusu Polski w odniesieniu do zakażenia wirusem BT – publikowane są przez Główny Inspektorat Weterynarii.
Dla hodowców oznacza to konieczność zachowania czujności oraz współpracy z lekarzami weterynarii w przypadku pojawienia się niepokojących objawów w stadzie. W sytuacji, gdy wirus krąży w środowisku, szybka reakcja pozostaje jednym z najważniejszych elementów ograniczania jego rozprzestrzeniania się.
